Amnistia osoa!!
Amnistiak, ENAMen beti ulertu dugun gisara ulertuta, bere baitan biltzen ditu euskal preso, iheslari eta deportatu politikoak baldintzarik gabe askatzea batetik, eta gatazka eragin duten arrazoiak gainditzea, bestetik. Hau da, zapalkuntza nazionala eta soziala gainditzea, Euskal Herri Sozialistarantz aurrera egiteko bidetzat.
Elias Fernandez, Jon Mikel Iturriaga, Iñaki Egiluz, Luis Armando eta Jon Iurrebaso Atutxa. Euskal preso politiko ohiak.
2016-ko azaroak 11
Alabaina, baten batzuek diote beste garai batzuetan bizi garela. Batzuek diote zikloa
aldatu egin dela… Eta, aldi berean, legea betetzea eskatzen dute… Zer lege, ordea?
Okupatzaileen legeaz ari badira, euskal errepresaliatu politikoek ez dute sekula kalea
zapalduko. Baten batzuek diote euskal preso politikoen gaia oso txarto dagoela,
kartzelariek dutelako giltza eskuetan. Eta guk giltzarik ez dugunez, baten batzuek diote
presoak independentziarako bidean kaleratuko direla. Esatea libre da eta!
Badira esaten dutenak biktima guztiak, beraien mina, ordaindu beharra… aitortzen ez
bada, zauria gaizki itxita geldituko dela. Nola geldituko da gaizki itxita, Euskal Herriaren
Independentzia eta Sozialismoa badira gure helburuak? Nola itxi daiteke ezer dekretu
bidez? Nork ukatuko dizkigu geure zapaltzaileengandik babestu eta gure etorkizuna,
Euskal herriaren etorkizuna, era iraunkorrean ziurtatzeko sor daitezkeen eta litezkeen
gatazka maila batzuk edo besteak?
Nork uste du, garai berrietan, Espainiako eta Frantziako estatuek, euren legeriarekin
bat, Euskal Herria bere kabuz aske joateko zulotxo bat utziko dutela? Zapaltzailearen
legea beti zapaltzailearen alde agertuko da, eta pixkanaka-pixkanaka zapaldua
suntsitzen joango da, baldin eta azken horrek zanpatzailearen (gure kasuan,
Frantziaren eta Espainiaren) legearen/demokraziaren baitan gune erosoak bilatzen
baditu. Gerta daiteke denboraren poderioz zanpatuak bere burua zanpatutzat ere ez
jotzea. Batzuetan, denbora kontua baino ez da.Lehenago, geure helburua lortuz
etorriko zen bakea. Gaur egun bakeaz, bakegintzaz, bizikidetzaz, aniztasunaz… aritzen
dira. Mundu zoriontsua eskuragarri jartzen digun diskurtsoa.
Aitzitik, funtsean ez da ezer aldatu, «gauzak aldatu egin direla» esateko norberak
hartutako erabakia izan ezik. Edozer esateko aukera dugu, jakina, baina baldintza
objektiboak, kontraesan nagusiak, berdin-berdinak dira atzo eta gaur. Eta amnistiari
dagokionez, indarrean dirau, eta inoiz baino areago.
Berriz ere zorioneko giltza aipatuta… Itxura denez, bada, kartzelako giltzak etsaiaren
(bai, etsaiaren) eskuetan daude eta ez dago ezer egiterik, giza eskubideak exijitzea ez
bada. Eta, bide batez, urte gutxi barru norbaitek independentziaren giltza ere
oparituko digu… Eta hori guztia, espetxera joan behar izan gabe. Baten batzuek
gezurrak esateko ohitura hartu dute eta, are txarragoa, etxekoei esaten dizkiete.
Gure errepresaliatu politikoek berehala kaleratzeko eskubidea dute, eta beraien
borroka militantearen duintasuna lagun.Apal baina duin. Izan ere, Euskal Herriaren
alde gehien eman dutenetako batzuei buruz ari gara; gure Herriaren alde gehien jasan
eta jasaten duten batzuei buruz. Eta, azken buruan, gaur egun atzeko aldeko bagoian
daude, ia-ia solte gelditzeko puntuan.
Eta ez du balio esateak, baten batek esan duen bezala, guda guztietan batzuk besteak
baino kaltetuago gertatzen direla.Horrela jarraituz gero, ordea, euskal preso politikoek
oso irtenbide eskasa dute, eta oso berandu etorriko da, gainera. Larria litzateke hori
onargarritzat jotzea.
Are gehiago gorago esan dugun bezala, Euskal Herriaren askapen nazionala eta soziala
erdiesteko bidea luzea izango dela dirudien honetan. Eta ezin bestela izan, beste baten
batzuek dioten bezala, Euskal Herrian ezin delako bakerik egon, bi Estaturen zanpaketa
jasaten dugun bitartean. Eta ez da inon inoiz gertatu norbaitek inoren lurraldea
indarrik gabe, indarkeriarik gabe okupatu izana. Argi dago Espainia eta Frantzia prest
daudela Euskal Herriaren zapalkuntza armen bitartez defendatzeko, duela mende
askotatik hona euren okupazio eta kolonia guztietan egin duten bezala.
Hartara, une honetan ez dugu beste aukerarik, amnistiaren eduki osoaren alde
borrokatzen jarraitzea ez bada. Euskal Herriko seme-alabak direlako, euren herriaren
askapen nazionalaren eta sozialaren militanteak direlako, Herri hau kalean osatzen
dugunon duintasunagatik, elkartasunagatik, letra osoarekin bat etorri ez arren.Aski
da! Amnistia Osoa. Eta ez dezagun ahantz militante izateko edo jardun horretan
aritzeko era asko daudela. Herritar xeheen arteko komunikazioa da bat; borroka honen
beharra eta garrantzia aldarrikatzeko bozgorailu txikien lana; edota elkarretaratzeak,
ibilaldiak, txartelak, manifestazioak, batzarrak… AMNISTIAren aldarrikapena geldiezin
bihurtzeko gai izan behar dugu.
Ildo horretan, Amnistiaren Aldeko eta Errepresioaren Aurkako Mugimenduak deituta
eta dozenaka elkarte, kolektibo, alderdi eta, batez ere, ehunka herritarren atxikipena
jasota, datorren azaroaren 26an Bilboko Jesusen Bihotzean arratsaldeko 6an abiatuko
den AMNISTIAREN ALDEKO manifestazioan parte hartzeko deia egin nahi dugu. Bertan
izango gara.
Gehiago
![](https://ahotsa.info/wp-content/uploads/2024/08/GRtbrDmXcAAraLJ.jpg)
Sare opina que las progresiones al 3º grado se han realizado “de manera limitada, contenida”, y pide eliminar toda excepcionalidad en política penitenciaria
![](https://ahotsa.info/wp-content/uploads/2024/08/horizontal-a080e7bf0017d7c05a7d00d65ab2abe2photo-5983100511362074075-yjpg.jpg)
Maria Lizarraga Merino Burlatako preso politikoa Baldintzapeko askatasunean geratu da
![](https://img.youtube.com/vi/0y1JQhAWFc8/hqdefault.jpg)